Dreams tell…

Geplaatst op 18-03-2018 om 13:43

DROMEN ZIJN DE POORT NAAR JE VERLANGEN

Wat was het lang geleden dat ik droomde, fantaseerde.
Over wat ik het allerliefst zou willen.
Doe jij dat nog wel? Dromen? Fantaseren?
Jezelf de vrijheid geven om vanuit je gevoel je verlangens te horen?
Wat als….
Het mooie van fantaseren over hoe je meest fantastische leven eruit zou zien, is dat je jezelf de ruimte geeft. Je hoofd geen ruimte krijgt, om je door angsten en relativeren tegen te houden.
Dan kom je bij je verlangens.
Als kind was ik een dromer, ik hield van groots.
Ik hield van nieuw en anders. Van internationaal.
Maar gaandeweg kwam er een moment dat mijn hoofd het overnam. Ratio. Ego. Praktische keuzes. Gebaseerd op het goed willen doen voor anderen. Gebaseerd op angst.
Zoals zoveel van ons leefde ik vanuit mijn hoofd, en niet meer vanuit mijn hart.
En die mindset van leven vanuit je hoofd, geeft je géén leven waarvan je echt houdt.
Ook bij mij niet.
Tot iemand me wakker schudde.
Toen ik mezelf de vrijheid gaf om te dromen, ongelimiteerd, toen kwam ik erachter wat ik het allerliefste zou willen.
Wat een gevoel van vrijheid als je duidelijk voelt wat het is dat je het allerliefst zou willen!
Dat je helder krijgt wat je verlangens zijn,
en dat je besluit dat je je angst (hoofd) geen ruimte geeft om je tegen te houden,
omdat je geen leven wil waarin alles ‘zijn gangetje gaat’,
maar omdat je weet dat jij het waard bent om een fantastisch leven te creëren,
een leven waarin je sprankelt en straalt,
waarin je in je kracht staat en je vol levenslust voelt, je geïnspireerd voelt,
een leven waarvan je bezield geniet.
Hoe mooi zou de wereld eruit zien als iedereen dat zou gaan doen?
Als iedereen meer vanuit zijn hart zou leven, vanuit liefde, met een vervuld hart, hoe mooi zou de wereld dan worden…
Durf te dromen, ongelimiteerd, wat zou jij dan doen?
Waar zou jij dan zijn? Met wie? Wat zou je voor werk doen? Hoe zou je dag eruit zien? Hoe zou het ruiken? Hoe zou je je voelen?
Voel! En laat je niet tegenhouden door de stemmetjes van angst in je hoofd die je willen dwingen tot relativeren…
Wens jij je kind niet toe om zijn of haar dromen waar te maken?
Waarom jezelf niet?
Vertel eens, als je gaat dromen, welk gevoel levert het je op?
In 1 woord?